Aramızdan ayrılışının 20. yılında seni ve senin yolundan  giden; Çetin Emeç, Bahriye Üçok, Uğur Mumcu, Ahmet Taner Kışlalı, Necip Hablemitoğlu ve daha nicelerini minnet, saygı ve üzüntü ile anıyoruz.

Günümüzde Cumhuriyet ve Demokrasi karşıtları taktik değiştirdiler. Baktılar ki öldürmekle olmuyor,  bu kez satın almaya başladılar. Hani şu “köşe” lerinde oturanlar yok mu? Dolar ve avro ile yemlenen köşe yazarları. Mütareke basınına şapka çıkarttılar son günlerde…

Tam deyimiyle “koynumuzda yılan beslemişiz” Ne kadar da güzel yapıyorlar işlerini. En can alıcı noktalarımıza, tek atış yapıyorlar. Asıl saldırmasını beklediklerimize bile fırsat vermiyor keratalar.

Öyle kolay anlaşılıyorlar ki. Çünkü her birinin üzerinde etiketleri var. Hele ki bizler asla kanmıyoruz onlara. Hem de etiketleri dolayısıyla şıp diye yakalanıverdikleri için aramızdan hızla uzaklaştırıyoruz.

Sağlığınızda bir ABD vardı, şimdi bir de AB yi çıkardılar başımıza. Hadi onlarla elbet baş ederiz. Çünkü önümüzde Kurtuluş savaşı örneği var, Kuvvay-ı Milliye örneği var. Ama evin içindeki düşmanın varlığını bilip te gece uyumak olur mu? Uyumuyoruz, bazen sessiz duruyoruz, bizi uyuyor sanıyorlar.

Ama hiç kaygılanma kurucu genel başkanım, bize asla zarar veremezler.

Cumhuriyetin kazanımı olan tüm kurumlara saldırmak onların vazgeçilmezi oldu. Bir o kalmıştı derken , silahlı kuvvetlere de saldırmaya başladılar. Aslında slilahlı kuvvetlerin kabahati bildiğiniz gibi değil. Çoook çok büyük. En büyük ve affedilmez kabahati ise,  ilk başkomutanının Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK olması. Bu bile bir başına ona saldırmak için yeter de artar bile.

Şimdi; tam bildiğimiz, alametleri belli olan, dışarıdaki düşmanla savaşacakken bir de bakıyorsunuz içinize girenler tarafından arkadan hançerleniveriyorsunuz.

Senin sağlığında bu kadar değildi. İnsan insan gibi idi, adam adam gibi, hele dost.. tam dost gibi idi. Düşman bile düşman gibi idi. Artık her şey bozuldu.

İşin en zor tarafı şimdilik bu. Bunun da üstesinden geleceğiz siz merak etmeyiniz.

Anlayacağınız birçok cephede savaşıyoruz.

Sizden sonra çok şey değişti.

Değişmeyen tek bir şey var.

Ülkemize, ulusumuza ve Cumhuriyetimize olan sevgimiz ve bağlılığımız. Bunu yüreğimizden söküp atabilecek güç ile henüz karşılaşmadık, karşılaşacağımızda sanmıyoruz.

Sen rahat uyu “izinde” değil yolundayız.

Seneye görüşmek üzere